Doc's Story


Posted by JoJo



Benjamin, a true story?   Benjamin is de jongste pup uit een groot rooms nest. Stond al in de box te swingen toen de ‘draadomroep’ nog maar vier zenders had. Van jongs af muzikaal actief met koorzang, mondharmonica, 4 dagen bugel en iets langer viool en piano. Moest toen precies spelen wat er stond. Maar toen hij de gitaar ontdekte bij ‘Godfather’ en Held van de jaren 60 Dirk Kok, mocht hij spelen op gevoel.

Hij werd sologitarist van de legendarische Deventer sixties band ‘The Starfighters’ (1961 tot 1966). Het entertainment gehalte van deze groep was een belangrijk kenmerk. Mensen vermaken en een leuke avond bezorgen stond altijd voorop….. Gitaarspelen en muziek bleef in al zijn veelzijdigheid belangrijk in de loop der jaren.

Hoewel niet meer actief in een vaste band, draafde hij op bij diverse feestelijke gelegenheden en gelegenheidsformaties. In zijn gitaarspel hoor je de vroeger opgedane liefde voor o.a. klassiek, jazz, blues, country, rock, fado e.a. wereldmuziek. Gitaarhelden zoals Django Reinhardt, Chet Atkins, Mark Knopfler, BB King, Garry Moore, Tommy Emmanuel en Carlos Santana inspireren hem.
De ontmoeting met Geen Steil in 2008 met Doc en Jojo zorgde voor nieuwe muzikale impulsen. Geleidelijk ontstond de unieke stijl van “What’s Up Doc?’ It’s feel good!!!












Butch story
 
1950, Deventer.
Als jochie van zes, drummend op een augurkenblik, was ik gefascineerd by-the-beat. Opgegroeid in een huis vol klassiek muziek, moeder speelde viool in diverse orkestjes en combo's, en Gregoriaanse zang van Pa (hij zat in goed parochiekoor) en een flinke portie Rock & Roll van m'n oudere broers en zus, ben ik als 16 jarige  beatnik in "Math" van start gegaan. Met een flinke onderbreking door het vaderschap en zakelijkheden heb ik een groot deel van m'n leven op de drumkruk (drumtroon!)  gezeten en in verschillende bands gespeeld.   

Als ik geen drummer was, dan was ik beslist een Chinees geworden. Ik moet  namelijk stokjes vasthouden en flip helemaal wanneer ik een paar dagen niet kan slaan.

Ik speel bij een paar groepen en bij WhatsUp Doc? voel ik me minder drummer en
meer percussionist. Zo lekker, zo mooi, zo rustig, zo subliem de drums en bekkens beroeren is een plezier voor je hamer en aambeeld. 

Een band is altijd een chemie tussen personen, bij ons is het bovendien een waardevolle vriendschap, dat is erg kostbaar en zijn we zeer zuinig op.